شهر تاریخی بیشاپور در ۱۲۰ کیلومتری جنوب غربی شیراز و ۲۳ کیلومتری غرب شهر کازرون واقع شده است. بیشاپور در کنار جاده شاهی روزگار باستان که در دوره هخامنشیان تخت جمشید و استخر را به شهر باستانی شوش و در دوره ساسانی شهر گور و بیشاپور را به تیسفون مقر امپراتوری ساسانی وصل می نموده، واقع گردیده است. وسعت شهر ۲ در ۱ کیلومتر بوده و جزو اولین شهر های ایران باستان است که دارای تاریخ مکتوب شهر سازی است. تاریخ ساخت شهر به صورت سنگ نبشته ای به دو خط پهلوی اشکانی و ساسانی بر روی ستون های یادبود حک شده است. تاریخ ساخت شهر به دوره شاپور اول ساسانی ۲۷۲-۲۴۱ میلادی بر می گردد. علاوه بر شهر بیشاپور، قلعه دختر، قلعه پسر، نقوش برجسته تنگ چوگان و غار شاپور نیز قسمت های دیگری از شهر ساسانی بیشاپور به شمار می روند. با توجه به وضعیت جغرافیایی خاص بیشاپور خصوصا رودخانه شاپور و تنگ چوگان این شهر در روزگار خود سرآمد شهر های دوره ساسانی بوده است. در ساخت شهر بیشاپور از طرح هیپودامین و به شکل شطرنجی که طرحی یونانی است، استفاده شده است. دو خیابان عمود بر هم یعنی خیابان شمالی-جنوبی و شرقی- غربی شهر را به چهار قسمت تقسیم می نموده است. بخش های شرقی و جنوبی شهر توسط خندق، شمال توسط قلعه دختر و کوه و غرب به وسیله رودخانه محصور و محافظت می شده است. در قسمت شمالی شهر که در بر گیرنده ارگ شاهی است بناهایی همانند معبد آناهیتا، کاخ، ایوان موزاییک و بقایای مدرسه ای از دوران اسلامی به جا مانده که توسط دیوار دفاعی محصور می شده است. بخش جنوبی شهر ترکیبی است از بناهای دوران ساسانی و اسلامی. بر اساس اطلاعات موجود شهر بیشاپور تا قرن هفتم هجری به حیات خود ادامه داده است.